Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

"Καμιά φορά οι άνθρωποι δεν παντρεύονται το μεγάλο τους έρωτα…"

Όταν γνωριστήκαμε με τον Φώτη, εγώ ήμουν 17 και εκείνος 24 και σχεδόν αμέσως, γίναμε ένα. Μοιραζόμασταν την αγάπη μας για το θέατρο, το σινεμά, το φαγητό και φυσικά για τον άλλον. Είχαμε δέσει εντελώς και η διαφορά ηλικίας δεν ήταν τόσο μεγάλο θέμα ώσπου...έγινε. Περνώντας σε ένα Πανεπιστήμιο 400 χλμ. μακριά από το σπίτι μου, ο χωρισμός ήταν μονόδρομος.
Πέρασαν τα χρόνια και ενώ άρχισα να αποκτώ νέες εμπειρίες από τη φοιτητική ζωή, μου έλειπε ο Φώτης. Και κάπως ξεκινήσαμε πάλι να μιλάμε στο τηλέφωνο μέχρι αργά, σχεδόν κάθε βράδυ. Η φωνή του και το γέλιο του με ανακούφιζαν στις εξεταστικές και στα μαθήματα, με έκανε με ένα δικό του τρόπο, να ηρεμώ και να αισθάνομαι πως όλα θα πηγαίναν καλά. Δυστυχώς όμως, όσο κι αν αγαπιόμασταν, η απόσταση μας σκότωνε.
Μετά το Πανεπιστήμιο, προσπαθήσαμε να τα ξαναφτιάξουμε όταν γύρισα πάλι στο πατρικό μου. Αλλά δεν ξέρω γιατί, δεν ήταν το ίδιο. Τα όνειρά μου δεν συμβάδιζαν με το ασφαλές, μικροαστικό και οικονομικά άνετο μέλλον που ονειρευόταν ο Φώτης κι όταν του το είπα, πληγώθηκε. Μετά από έναν άγριο καυγά, έφυγε χτυπώντας τη πόρτα πίσω του κι έτσι γράφτηκε ο επίλογος της σχέσης μας.
Πέρασαν άλλα 5 χρόνια από τότε κι ακόμη, μου έλειπε. Παρ' όλο που ήμουν παντρεμένη πια με άλλον (παντρεύτηκα 3 χρόνια μετά από εκείνον τον καυγά) κάθε μέρα που περνούσε, ήθελα να τρέξω πίσω στον Φώτη. Πάντα όποτε γυρνούσα σπίτι μου από τη δουλειά ή έβγαινα για περπάτημα στη γειτονιά, κοιτούσα γύρω μου ελπίζοντας να τον δω τη στιγμή που ένα κομμάτι μου, φοβόταν ακριβώς αυτό. Μπορεί να το πείτε εγωιστικό αλλά ένιωθα απαίσια για τον τρόπο που είχαν τελειώσει τα πράγματα μεταξύ μας και ήθελα να βάλω μια τελεία. Ήθελα να τον δω και να του ζητήσω συγγνώμη. Ήθελα να δω τον Φώτη...μου!
Βρήκα το τηλέφωνό του από μια παλιά γνωστή και τον πήρα. Του είπα πόσο άσχημα ένιωθα και ότι ήθελα να του ζητήσω συγγνώμη. Με ρώτησε αν ήθελα να βγούμε για φαγητό και τότε του είπα πως ήμουν παντρεμένη και έγκυος, αλλά δεν τον ένοιαζε είπε, ήθελε να με δεί.
Βλέποντάς τον να μπαίνει μέσα στο εστιατόριο, η καρδιά μου , χτύπησε σαν τρελλή. Με αγκάλιασε με εκείνη τη γνώριμη αγκαλιά που με έκλεινε ολόκληρη μέσα, με τόση αγάπη και θέρμη, που δεν είχα νιώσει ποτέ με τον άντρα μου. Δεν ήθελα με τίποτα να φύγω.
Καθίσαμε και τα είπαμε όλα. Πώς μας είχαν αλλάξει εκείνα τα πρώτα χρόνια που πήγα στο Πανεπιστήμιο, πόσο λυπόμασταν για εκείνο το τέλος όπως το δώσαμε. Εκείνος δεν είχε παντρευτεί αλλά ήταν μια χαρά με τη ζωή του.Αποφασίσαμε πως ήταν κρίμα αυτή η επαφή να χαθεί και συμφωνήσαμε να μείνουμε φίλοι. Και πράγματι μείναμε...για λίγο!
Πηγαίναμε βόλτες στα μαγαζιά ή για φαγητό και κάναμε πίκ νίκ. Όταν γεννήθηκε η κόρη μου, λίγους μήνες μετά, πήγαμε για Κινέζικο και η σερβιτόρα του είπε «Να σας ζήσει» νομίζοντας ότι το παιδί είναι δικό του. «Δεν είναι δική μου κόρη, αλλά θα έπρεπε» απάντησε. Ξέρω ότι ήθελε να παντρευτούμε από τότε που ήμασταν μικροί αλλά μου είπε πως ποτέ δεν μου το ζήτησε, γιατί φοβόταν την αντίδρασή μου.
Μας έδενε πάντα μια αόρατη κλωστή. Όταν ήμασταν μαζί, ήταν σαν να ζούσαμε στο δικό μας ροζ σύννεφο. Κάθε φορά που βλεπόμασταν, ό,τι προβλήματα κι αν είχα με τη δουλειά, με τους γονείς μου, με τα προσωπικά μου, όλα περνούσαν. Ένιωθα ότι κάποιος ήταν εκεί για μένα, με άκουγε και με καταλάβαινε. Όλα όσα δεν ένιωθα μέσα στο γάμο μου.
Τελικά η πραγματικότητα, μας κατέβασε μια μέρα από το ροζ σύννεφο και μάλιστα με άγριο τρόπο. Κι επειδή αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε ότι ήταν θέμα χρόνου να είμαστε ξανά μαζί κι εγώ ήμουν παντρεμένη, συμφωνήσαμε να κρατήσουμε επαφή μόνο από το τηλέφωνο. Σε ένα από αυτά τα τηλεφωνήματα, ο Φώτης μου είπε πως είχε καρκίνο του πνεύμονα. Σοκαρίστηκα και έβαλα τα κλάματα «Αποκλείεται!» φώναξα.
Όταν έκανε τη πρώτη του χημειοθεραπεία, πήγα στο νοσοκομείο και τον είδα. Αντί να τον παρηγορώ εγώ, με παρηγορούσε εκείνος. Μια μέρα κανονίσαμε να πάμε για φαγητό. Περίμενα, περίμενα αλλά δεν φαινόταν πουθενά. Πανικοβλήθηκα. Τον πήρα τηλέφωνο και ανακουφίστηκα όταν μου είπε ότι απλά τον είχε πάρει ο ύπνος. Όσο άρρωστος κι αν ήταν, ήρθε μέσα στη βροχή να με δεί.
Μερικές εβδομάδες μετά, δεν τον αναγνώριζες. Είχε αδυνατίσει τραγικά, ήταν χλωμός σχεδόν κίτρινος. Η καρδιά μου διαλύονταν σε χιλιάδες κομμάτια. Όταν του έφερα να δεί παλιές φωτογραφίες μας για να του ανεβάσω τη ψυχολογία, μου είπε «Ποιος είναι αυτός στις φωτογραφίες; Τι μου συνέβη;». Με κοίταξε με τόσο φόβο, που ήταν σαν να είχα δίπλα μου έναν άνθρωπο εγκλωβισμένο σε ένα σώμα που δεν ήταν δικό του. Καθίσαμε εκεί αγκαλιασμένοι για ώρες.
Λίγες μέρες μετά με πήρε η μητέρα του να πάω στο νοσοκομείο να τον αποχαιρετίσω. Μόλις μπήκα, άνοιξε τα μάτια του, με κοίταξε και δάκρυσε. «Σ' ευχαριστώ που ήσουν ένα τόσο σημαντικό κομμάτι στη ζωή μου. Σ' αγαπώ και θα σ' αγαπώ για πάντα» του είπα και του ζήτησα, όταν πάει εκεί ψηλά, να μου δώσει ένα σημάδι ότι είναι καλά.Τον φίλησα κι έφυγα. Ήμουν ράκος για πολλούς μήνες μετά.
Για κάποιο λόγο, δεν ήταν γραφτό μας να είμαστε ζευγάρι σε αυτή τη ζωή.
Και μπορεί να με πείτε τρελλή ή ονειροπόλα, αλλά μου έχει δώσει πολλά σημάδια ότι είναι εδώ δίπλα μου και αυτό με ηρεμεί. Μας χωρίζει ένα σύμπαν μωρό μου, αλλά θα είμαστε για πάντα μαζί. Μου λείπεις...

singleparent.gr

Αέρια στο στομάχι και πρήξιμο; Φυσικοί τρόποι για να τα αντιμετωπίσετε!

Δώστε προσοχή!
Φούσκωμα, πρήξιμο στομαχιού, καούρες, παλινδρόμηση. Οι ενοχλήσεις του στομάχου συνδέονται με την κακή ποιότητα της ζωής μας. Η κακή διατροφή καθώς και το υπερβολικό άγχος μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα που θα σας ακολουθούν για το υπόλοιπο της ζωής σας.

Αν τα συμπτώματα επιμένουν τότε καλό θα ήταν να επισκεφθείτε το γιατρό σας και να εξετάσετε αναλυτικότερα το πρόβλημα. Αν πάλι θέλετε να χαλαρώσετε και να ανακουφιστείτε άμεσα, ακολουθήστε τα παρακάτω tips:
1. Αυξήστε την κατανάλωση υγρών (αποφύγετε τις πορτοκαλάδες και γενικότερα τα όξινα)2. Ναι στα μικρά και συχνά γεύματα. SOS: Μην τρώτε βιαστικά. Απολαύστε με την ησυχία σας το φαγητό σας.3. Αν θέλετε να ηρεμήσετε από το ενοχλητικό φούσκωμα και τα αέρια ρίξτε το στους... σπόρους κύμινου. Μασουλήστε μερικούς μετά το φαγητό και τα ενοχλητικά συμπτώματα θα αποτελέσουν παρελθόν!4. Περιορίστε την κατανάλωση των ακολούθων τροφών: κουνουπίδι, φασόλια, μπρόκολο, κρεμμύδι, σοκολάτα, σφολιάτες... καθώς προκαλούν φούσκωμα.5. Όχι στα αναψυκτικά.6. Αν έχετε άγχος και νεύρα καλό θα ήταν να το ρίξετε στο χαμομήλι. Απολαύστε ένα ζεστό τσαγάκι το οποίο θα καταπραΰνει τα συμπτώματα και θα σας χαλαρώσει.7. Το ρόφημα πιπερόριζας αποδεικνύεται σωτήριο. Διευκολύνει την πέψη και ανακουφίζει από τις επίμονες καούρες. Προσθέστε το στο καθημερινό σας διαιτολόγιο.8. Ναι στην ήπια δραστηριότητα. Μην ξεχνάτε να βγαίνετε για περπάτημα ή για ποδήλατο. Η ήπια δραστηριότητα λίγες ώρες μετά το φαγητό θα βοηθήσει την πέψη.

Απίστευτο ψυχολογικό τεστ: Οι πόρτες! Kάντο στους φίλους σου...

Απίστευτο ψυχολογικό τεστ: Οι πόρτες! Kάντο στους φίλους σου...

Ο τρόπος που λειτουργούν τα τεστ είναι πολύ απλός...

Απευθύνουμε μια ερώτηση με τέτοιον τρόπο, ώστε ο συνειδητός νους να μην μπορεί να την απαντήσει. Οι ερωτήσεις έχουν δημιουργηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να απευθύνονται κατευθείαν στο υποσυνείδητο και εκείνο ανενόχλητο από τον έλεγχο του συνειδητού νου, να απαντάει.
Το παρακάτω τεστ είναι πολύ απλό αλλά και αρκετά ενδιαφέρον.
Η ερώτηση είναι:

Μπαίνεις σε ένα δωμάτιο και γύρω σου υπάρχουν 4 πόρτες:
Μία Λευκή, μία Μαύρη, μία Μπλε και μια Ροζ
Με ποιά σειρά τις ανοίγεις και τι βλέπεις πίσω από αυτές τις πόρτες; (Έχεις το δικαίωμα να μην ανοίξεις κάποια εάν δεν θέλεις.)
Δώστε την απάντηση πριν δείτε τη ανάλυση
Ανάλυση:
Λευκή: Η προσωπική ζωή
Μαύρη: Θάνατος
Μπλε: Επάγγελμα
Ροζ: Αγάπη
Εάν η πρώτη είναι:
-η λευκή, το άτομο

νοιάζεται επαρκώς για τον εαυτό του
-η ροζ, το άτομο ή είναι ερωτευμένο ή αναζητά επειγόντως μία σχέση
-η μπλε, το άτομο έχει θέσει σε απόλυτη προτεραιότητα την καριέρα του, πράγμα που σημαίνει οτι είτε έχει παραγκωνίσει τη ζωή για χάρη της καριέρας του, είτε καίγεται για χρήματα.
-η μαύρη, το άτομο έχει έντονες τάσεις φυγής, βρίσκεται σε κατάθλιψη ή σε πλήρη εσωστρέφεια.
Γενικά 

η επιλογή της μαύρης πόρτας δείχνει μια κακή ψυχολογία και κάποιες φορές μια πλήρη παραίτηση.
Εάν η δεύτερη πόρτα είναι:
η λευκή, το άτομο έχει βάλει σε δεύτερη μοίρα τη ζωή του, αλλά ακόμα κι έτσι αγαπάει τον εαυτό του
η ροζ, ο άνθρωπος είναι σε συναισθηματική ισορροπία, είτε γιατί έχει μια ομαλή σχέση αγάπης, είτε γιατί απλά είναι ισορροπημένος μέσα του
η μπλε, το άτομο ξοδεύει αρκετό χρόνο στην εργασία του εις βάρος άλλων σημαντικότερων τομέων της ζωής του. Πολλές φορές αυτή η θέση δείχνει ένα άτομο το οποίο το έχει ρίξει απλά στη δουλειά για να καλύψει τα κενά της ζωής του. Εάν πάλι είναι κάτω από τη μαύρη πόρτα, τότε τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα…
η μαύρη, το άτομο έχει πάλι τάσεις φυγής, ίσως όχι τόσο έντονες όπως αν ήταν η πρώτη του επιλογή, αλλά και πάλι, οι τάσεις είναι έντονες. Πολλοί έφηβοι δίνουν αυτή τη πόρτα ως δεύτερη, και αυτό διότι συνήθως στην εφηβεία υπάρχουν ούτως η άλλως γενικότερες τάσεις φυγής. Πάλι όμως, το πρόβλημα είναι κι εδώ έντονο.
Εάν η τρίτη πόρτα είναι:
η λευκή, το άτομο φαίνεται να έχει παρατήσει τη ζωή του, δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα. Συνήθως αυτά τα άτομα έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και ρέπουν στην απαισιοδοξία
η ροζ, το άτομο είτε βρίσκεται σε μια τελματωμένη σχέση, είτε έχει παραιτηθεί του δικαιώματος να αγαπά και να αγαπιέται.
η μπλε, το άτομο έχει μια καλή σχέση με την εργασία του, άπό την οποία φαίνεται να είναι ικανοποιημένος…
η μαύρη, το άτομο πάσχει σε κάποιον από τους υπόλοιπους τομείς. (Για να δείτε σε ποιον τομέα πάσχει, αρκεί να δείτε ποιά είναι η τέταρτη πόρτα. Δηλαδή εάν η μαύρη είναι τρίτη και μετά την μαύρη είναι οποιαδήποτε από τις άλλες τρεις, θα καταλάβετε οτι το πρόβλημα υπερτονίζεται στον τομέα που φαίνεται από την τελευταία πόρτα. Εδώ το άτομο νιώθει πως κάτι του λείπει από τη ζωή του και δεν νιώθει πλήρης.)
Εάν η τέταρτη πόρτα είναι:
η λευκή, το άτομο έχει παραιτηθεί πλήρως από την προσωπική του ζωή. Πολλές φορές την απάντηση αυτή τη δίνουν γυναίκες οι οποίες έχουν παραδοθεί στις υποχρεώσεις του σπιτιού, του άνδρα, των παιδιών και των εγγονών τους. Όπως και να ‘χει όμως, δείχνει μια έντονα προβληματική κατάσταση.
η ροζ, το άτομο έχει παραιτηθεί πλήρως από το συναισθηματικό του κόσμο, είτε γιατί ζει σε μια πλήρως τελματωμένη σχέση, είτε γιατί το ίδιος έχει αποκλείσει αυτό το κομμάτι από τη ζωή του.
η μπλε, η εργασία δεν αρέσει στο άτομο. Την κάνει απλά για λόγους επιβίωσης.
η μαύρη, το άτομο είναι υγιές, έχει επιθυμία για ζωή.
Εάν δεν ανοίξει:
η λευκη, το άτομο βρίσκεται σε σοβαρή σύγχυση. Έχει άρνηση να ασχοληθεί με οτιδήποτε αφορά τον εαυτό του. Πολλές φορές είναι σημάδι έντονων ενοχών και ως εκ τούτου ο άνθρωπος πιστεύει οτι δεν του αξίζει να ζει. Συχνή δικαιολογία: Η άσπρη μου θύμιζε πόρτα νοσοκομειου
η ροζ, το άτομο έχει πληγωθεί εξαιρετικά σοβαρά. Ο συναισθηματικός του κόσμος είναι χαώδης και τρομοκρατείται στην ιδέα να τον αντικρύσει. Συχνή δικαιολογία: Ή ροζ είναι για παιδιά
η μπλε, το άτομο νιώθει ανίκανο να επιτύχει σε οτιδήποτε. Πιστεύει οτι δεν μπορεί να καταξιωθεί σε τίποτα. Εξαιρετικά χαμηλή αυτοεκτίμηση.
η μαύρη. Η μαύρη είναι συνήθως η πιο συχνή πόρτα την οποία επιλέγουν να μην ανοίξουν. Εδώ υποδηλώνεται ένας έντονος φόβος προς το θάνατο. Ισχυρές φοβίες, τραυματικά σοκ, βίαιη ιστορία, υποχονδρισμός κ.λ.π.
Τι βλέπει πίσω από την πόρτα;
1) Η σειρά που θα ανοίξει τις πόρτες έχει τη μεγαλύτερη σημασία
2) Ότι και να δει από πίσω είναι ένας απλός συμβολισμός συήθως. Θα πρέπει λοιπόν να ξέρετε και να αποσυμβολίζετε αρχέτυπα; Καλό θα ήταν αλλά αφήστε το για αργότερα…
Για παράδειγμα, πολλοί ανοίγουν την άσπρη πόρτα και βλέπουν ένα λιβάδι… Τι συναισθήματα έχει το ανοιχτό λιβάδι; Έχει χαρά, ελαφρότητα, ελευθερία κ.λ.π
Πολλοί ανοίγουν τη ροζ πόρτα και βλέπουν ένα παιδικό δωμάτιο με κουκλίτσες (κυρίως οι γυναίκες) ή βλέπουν κρεβάτια, γλυκά, ζαχαρωτά κ.ο.κ.
Ποιό είναι το συναίσθημα πίσω από αυτά;
Ενθουσιασμός, παιχνίδι, ευχαρίστηση κ.λ.π.
Πολλοί ανοίγουν τη μπλε πόρτα και βλέπουν το διάστημα ή το σύμπαν. Συνήθως δείχνει την αίσθηση οτι υπάρχει προοπτική για επέκταση και εξέλιξη
Πολλοί ανοίγουν τη μαύρη και βλέπουν ένα σκοτεινό κάστρο, σπίτι ή δωμάτιο. Εδώ φαίνεται όπως είναι φυσικό η θλίψη για το γεγονός του θανάτου.
Κάποιες φορές θα διαπιστώσετε οτι θα σας απαντούν με πολύ κυριολεξία στο τι βλέπουν πίσω από την πόρτα.
Παράδειγμα:
Ανοίγει την άσπρη και βλέπει τον εαυτό του χαρούμενο, να τρέχει, να είναι ευτυχισμένος κ.λ.π.
Ανοίγει τη ροζ και βλέπει τον ή την σύντορφό του ή μια σκηνή αγάπης
Ανοίγει τη μπλε και βλέπει τον εαυτό του να κάθεται σε ένα γραφείο όπου εργάζεται
Ανοίγει τη μαύρη και βλέπει ένα φέρετρο
Για να συμβεί το παραπάνω, τρεις λόγοι μπορεί να συντρέχουν:
1) Το άτομο είναι πεζό, εξαιρετικά ρεαλιστής και γήινος
2) Το άτομο έχει πολύ καλή σχέση με το υποσυνείδητό του και αποσυμβολίζει εύκολα τις έννοιες των χρωμάτων και
3) Ξέρει το τεστ
Υπάρχουν και οι αντιδραστικοί…
Τι γίνεται εάν στο ροζ δωμάτιο βλέπει νοσκομείο, στο μαύρο βλέπει τον εαυτό του ευτυχισμένο, στο μπλε βλέπει τον ή την αγαπημένη και στη ροζ βλέπει ένα γραφείο όπου διαβάζει;
Ευτυχώς μέσα στην ανθρώπινη ποικιλία υπάρχει κι αυτός ο τύπος του ανθρώπου που σπάει τη ρουτίνα μας.
Στην προκειμένη περίπτωση, πριν βγάλουμε κάποιο συμπερασμα κρίνουμε από τη σειρά. Δηλαδή εάν η λευκή πόρτα για παράδειγμα είναι τελευταία και βλέπει και ένα νοσοκομείο, τότε αυτό δεν είναι αντίδραση, είναι απλά επιπλέον πειστήριο οτι το άτομο οδεύει σε εξαιρετικά επικίνδυνο δρόμο.
Το ίδιο σημαίνει κι αν η μαύρη πόρτα είναι πρώτη και βλέπει τον εαυτό του ευτυχισμένο. Απλά σημαίνει οτι έχει τάσεις φυγής και η ιδέα του θανάτου τον ενθουσιάζει ιδιιαίτερα…
Εάν όμως η σειρά με την οποία ανοίγει της πόρτες είναι σχετικά ομαλή, αλλά αυτά που βλέπει αντιστοιχούν συναισθηματικά με ποιότητες των άλλων πορτών, τότε συνήθως έχουμε έναν συνδυασμό τομέων.
Ας πούμε έχει συμβεί πολλές φορές άτομα τα οποία να έχουν βρει το σύντροφό τους από την εργασία, να απαντήσουν οτι πίσω από τη ροζ πόρτα βλέπουν έναν εργασιακό χώρο ή το αντίθετο..

Πώς να μεγαλώσετε ένα ήρεμο μωρό

Πώς να μεγαλώσετε ένα ήρεμο μωρό

Ένα ήρεμο μωρό είναι το όνειρο κάθε μητέρας. Και η ηρεμία δεν είναι απλά ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς του. Διδάσκεται από τον πρώτο κιόλας χρόνο της ζωής του.


Από την πρώτη στιγμή που το μωρό σας βλέπει το φως, νιώθει πως βρίσκεται σε έναν κόσμο άγνωστο. Ο μόνος φάρος που μπορεί να του δείξει το «δρόμο» για το νέο του σύμπαν είστε εσείς. Στην αρχή της ζωής του, το μωρό σας είναι αρκετά μπερδεμένο. Όσο δυναμική κι αν είναι η προσωπικότητά του, πάντα χρειάζεται να νιώθει την παρουσία σας. Αυτό που οφείλετε εσείς να του καλλιεργήσετε είναι η σιγουριά και η αυτοπεποίθηση από τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής του, όσο παράξενο κι αν σας ακούγεται. Για να το καταφέρετε, χρειάζεται να είστε πάντα «δίπλα του», να του ενισχύετε τη δυναμικότητα και κυρίως να κατανοήσετε από νωρίς τα «θέλω» του.

1. Υποδεχτείτε το με τρυφερότηταΠριν δει τον κόσμο, το μωρό ζει μέσα σε ένα προστατευμένο σύμπαν. Βγαίνοντας από εκεί, νιώθει πως φτάνει σε ένα περιβάλλον εντελώς διαφορετικό. Πρόκειται για μια βίαιη αλλαγή, που μπορούμε να απαλύνουμε φροντίζοντας να το μεταφέρουμε ομαλά στο νέο του περιβάλλον. Πώς; Δημιουργώντας μια συνέχεια ανάμεσα στο πριν και το μετά. Κρατήστε σταθερά το μωρό μέσα στα μπράτσα σας, ώστε να νιώσει τη ζεστασιά σας. Μιλήστε του, ψιθυρίστε του γλυκόλογα, ώστε να συνηθίσει και να εξοικειωθεί με τη φωνή σας. Ακουμπήστε το στην κούνια του απαλά και πλησιάστε το πρόσωπό σας στο δικό σας, ώστε να αισθανθεί τη μυρωδιά σας. Τραγουδήστε του χαμηλόφωνα. Αυτές οι πρώτες στιγμές μεταξύ σας θα το κάνουν να νιώσει μια απίστευτη σιγουριά. 

2. Μην το αφήνετε να κλαίειΤις πρώτες εβδομάδες είστε για το μωρό το μόνο πρόσωπο που υπάρχει στη ζωή του. Από εσάς περιμένει τα πάντα. Τροφή, χάδια, μπάνιο, ακόμη και ο ύπνος του εξαρτώνται εν μέρει από τη δική σας συμπεριφορά. Αυτές οι «απαιτήσεις» του θα υπάρχουν για τους δύο-τρεις πρώτους μήνες. Όλο αυτό το διάστημα, το μόνο μέσο που έχει για να διεκδικήσει τα «θέλω» του και να τα εξωτερικεύσει είναι το κλάμα. Για να αισθανθεί ασφαλές, θα πρέπει να ανταποκρίνεστε θετικά στο κλάμα του. Πάρτε το αγκαλιά, ταΐστε το, παρηγορήστε το, νανουρίστε το, μιλήστε του με καθησυχαστική φωνή. Η παρηγορητική σας συμπεριφορά θα το απαλλάξει από το στρες και θα το εκπαιδεύσει στην ηρεμία.
3. Βοηθήστε το να αποκτήσει πρόγραμμαΤο τάισμα, η αλλαγή πάνας, αλλά και ο ύπνος αποτελούν τις πιο βασικές διαδικασίες για τους βιορυθμούς του μωρού σας. Μέρα με τη μέρα το μωρό αρχίζει να συνειδητοποιεί πως στη ζωή του υπάρχει μια ρουτίνα, πράγμα που σαφώς το καθησυχάζει. Καθώς μεγαλώνει και αρχίζει να καταλαβαίνει, μπορείτε να αρχίσετε να του μιλάτε για τη ρουτίνα αυτή. Φράσεις όπως: «Τώρα θα σε βάλω στο κρεβατάκι σου και θα κοιμηθείς» ή «Ο μπαμπάς θα σου αλλάξει την πάνα», θα το βοηθήσουν σιγά-σιγά να κατανοήσει πως το πρόγραμμα είναι κάτι που υπάρχει στη ζωή του.
4. Να είστε αληθινή μαζί τουΕίναι αλήθεια πως η νέα μαμά είναι κουρασμένη και φυσικά πολύ απασχολημένη. Από την άλλη, να θυμάστε πως το μωρό είναι συναισθηματικό σφουγγάρι. Καταλαβαίνει το βλέμμα σας, ακούει τη φωνή σας, βλέπει την έκφραση των ματιών σας. Το μωρό αντιλαμβάνεται πότε η μητέρα του είναι συναισθηματικά παρούσα.Αν προσποιούμαστε πως όλα είναι καλά, καταλαβαίνει πως κάτι δεν πηγαίνει καλά στη μεταξύ σας επικοινωνία. Είναι καλύτερο να του μιλάτε με ειλικρίνεια, παρά να παίζετε θέατρο. Αντί, λοιπόν, να φοράτε τη μάσκα τού «όλα πάνε καλά», είναι προτιμότερο να του πείτε: «Η μαμά είναι κουρασμένη» ή «Δεν έχω όρεξη να παίξω τώρα μαζί σου». Κάτι που οφείλετε να θυμάστε είναι πως η μεταξύ σας επικοινωνία πρέπει πάντα να είναι ειλικρινής. Αυτό θα το βοηθήσει να σας εμπιστεύεται.
5. Διαχειριστείτε σωστά τους αποχωρισμούς σαςΚανένα μωρό δεν θέλει να αποχωρίζεται τη μητέρα του, ωστόσο δεν μπορείτε να είστε μαζί του παντού και πάντα, όσο κι αν το θέλετε. Απλώς φροντίστε να μη βλέπει τον αποχωρισμό ως ρήξη. Να εξηγείτε κάθε φορά, όταν φεύγετε, πως θα ξαναγυρίσετε, είτε λείψετε για μία ώρα είτε για ένα οχτάωρο. Πριν φύγετε, βρείτε λίγο χρόνο να μιλήσετε με τον άνθρωπο που θα μείνει μαζί του. Αυτό θα το βοηθήσει να αποκτήσει εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του. Αν αρχίσει να κλαίει, πάρτε το για λίγο αγκαλιά και παρηγορήστε το.
6. Δεχτείτε τις αντιδράσεις τουΣτους έξι πρώτους μήνες της ζωής του, ένα μωρό αρχίζει πλέον να διεκδικεί. Δεν θέλει να κοιμάται μόνο του, κλαίει όταν συναντά ένα άγνωστο πρόσωπο ή αρνείται να φάει κάποια τροφή. Στους οχτώ μήνες της ζωής του, περνάει -όπως λένε οι ψυχολόγοι- μια περίοδο αγωνίας. Είναι τότε που συνειδητοποιεί πως η μητέρα του το αφήνει μόνο, και αρνείται να το δεχτεί. Αυτό σημαίνει πως αρχίζει να αποκτά συνείδηση του τι συμβαίνει γύρω του. Γι' αυτό, αποφύγετε να κάνετε μηχανικές κινήσεις. Για παράδειγμα, μην το ταΐζετε βλέποντας τηλεόραση ή μιλώντας με άλλους. Επικεντρώστε το ενδιαφέρον σας πάνω του και σεβαστείτε τα «θέλω» του.
7. Βοηθήστε το να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό τουΤα μωρά ανακαλύπτουν τον κόσμο με τους δικούς τους ρυθμούς. Το παιδί σας ξέρει πως μπορεί να στηρίζεται σε εσάς, αλλά χρειάζεται να αρχίσει να κατακτά την αυτονομία του. Αν σε κάθε του κλάμα ή ξύπνημα τρέχετε από πάνω του, δεν θα μάθει ποτέ να κοιμάται μόνο του. Αποφύγετε να είστε υπερπροστατευτική. Αφήστε το να μεγαλώσει, όντας βέβαια πάντα «δίπλα του». Όχι από πάνω του. Απλώς, δίπλα του.
8. Προσπαθήστε να είστε ήρεμηΤα μωρά είναι υπερβολικά δεκτικά στις αντιδράσεις των ανθρώπων που είναι πλάι τους. Αν έχετε στρες, το νιώθει. Αν είστε νευρική, πιάνει αμέσως τον παλμό σας. Όσο κι αν προσπαθήσετε να κρύψετε τα συναισθήματά σας, εκείνο θα τα καταλάβει. Γι' αυτό, όσο δύσκολο κι αν σας φαίνεται, προσπαθήστε να είστε ήρεμη. Το καλύτερο δώρο που μπορείτε να του κάνετε τον πρώτο χρόνο της ζωής του είναι να είστε μια μητέρα δυνατή και ευχαριστημένη με τον εαυτό της.

Με τη συνεργασία της Νέλλυς Θεοδοσίου (παιδοψυχολόγος).

Πώς να μεγαλώσετε ένα ήρεμο μωρό

Πώς να μεγαλώσετε ένα ήρεμο μωρό

Ένα ήρεμο μωρό είναι το όνειρο κάθε μητέρας. Και η ηρεμία δεν είναι απλά ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς του. Διδάσκεται από τον πρώτο κιόλας χρόνο της ζωής του.


Από την πρώτη στιγμή που το μωρό σας βλέπει το φως, νιώθει πως βρίσκεται σε έναν κόσμο άγνωστο. Ο μόνος φάρος που μπορεί να του δείξει το «δρόμο» για το νέο του σύμπαν είστε εσείς. Στην αρχή της ζωής του, το μωρό σας είναι αρκετά μπερδεμένο. Όσο δυναμική κι αν είναι η προσωπικότητά του, πάντα χρειάζεται να νιώθει την παρουσία σας. Αυτό που οφείλετε εσείς να του καλλιεργήσετε είναι η σιγουριά και η αυτοπεποίθηση από τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής του, όσο παράξενο κι αν σας ακούγεται. Για να το καταφέρετε, χρειάζεται να είστε πάντα «δίπλα του», να του ενισχύετε τη δυναμικότητα και κυρίως να κατανοήσετε από νωρίς τα «θέλω» του.

1. Υποδεχτείτε το με τρυφερότηταΠριν δει τον κόσμο, το μωρό ζει μέσα σε ένα προστατευμένο σύμπαν. Βγαίνοντας από εκεί, νιώθει πως φτάνει σε ένα περιβάλλον εντελώς διαφορετικό. Πρόκειται για μια βίαιη αλλαγή, που μπορούμε να απαλύνουμε φροντίζοντας να το μεταφέρουμε ομαλά στο νέο του περιβάλλον. Πώς; Δημιουργώντας μια συνέχεια ανάμεσα στο πριν και το μετά. Κρατήστε σταθερά το μωρό μέσα στα μπράτσα σας, ώστε να νιώσει τη ζεστασιά σας. Μιλήστε του, ψιθυρίστε του γλυκόλογα, ώστε να συνηθίσει και να εξοικειωθεί με τη φωνή σας. Ακουμπήστε το στην κούνια του απαλά και πλησιάστε το πρόσωπό σας στο δικό σας, ώστε να αισθανθεί τη μυρωδιά σας. Τραγουδήστε του χαμηλόφωνα. Αυτές οι πρώτες στιγμές μεταξύ σας θα το κάνουν να νιώσει μια απίστευτη σιγουριά. 

2. Μην το αφήνετε να κλαίειΤις πρώτες εβδομάδες είστε για το μωρό το μόνο πρόσωπο που υπάρχει στη ζωή του. Από εσάς περιμένει τα πάντα. Τροφή, χάδια, μπάνιο, ακόμη και ο ύπνος του εξαρτώνται εν μέρει από τη δική σας συμπεριφορά. Αυτές οι «απαιτήσεις» του θα υπάρχουν για τους δύο-τρεις πρώτους μήνες. Όλο αυτό το διάστημα, το μόνο μέσο που έχει για να διεκδικήσει τα «θέλω» του και να τα εξωτερικεύσει είναι το κλάμα. Για να αισθανθεί ασφαλές, θα πρέπει να ανταποκρίνεστε θετικά στο κλάμα του. Πάρτε το αγκαλιά, ταΐστε το, παρηγορήστε το, νανουρίστε το, μιλήστε του με καθησυχαστική φωνή. Η παρηγορητική σας συμπεριφορά θα το απαλλάξει από το στρες και θα το εκπαιδεύσει στην ηρεμία.
3. Βοηθήστε το να αποκτήσει πρόγραμμαΤο τάισμα, η αλλαγή πάνας, αλλά και ο ύπνος αποτελούν τις πιο βασικές διαδικασίες για τους βιορυθμούς του μωρού σας. Μέρα με τη μέρα το μωρό αρχίζει να συνειδητοποιεί πως στη ζωή του υπάρχει μια ρουτίνα, πράγμα που σαφώς το καθησυχάζει. Καθώς μεγαλώνει και αρχίζει να καταλαβαίνει, μπορείτε να αρχίσετε να του μιλάτε για τη ρουτίνα αυτή. Φράσεις όπως: «Τώρα θα σε βάλω στο κρεβατάκι σου και θα κοιμηθείς» ή «Ο μπαμπάς θα σου αλλάξει την πάνα», θα το βοηθήσουν σιγά-σιγά να κατανοήσει πως το πρόγραμμα είναι κάτι που υπάρχει στη ζωή του.
4. Να είστε αληθινή μαζί τουΕίναι αλήθεια πως η νέα μαμά είναι κουρασμένη και φυσικά πολύ απασχολημένη. Από την άλλη, να θυμάστε πως το μωρό είναι συναισθηματικό σφουγγάρι. Καταλαβαίνει το βλέμμα σας, ακούει τη φωνή σας, βλέπει την έκφραση των ματιών σας. Το μωρό αντιλαμβάνεται πότε η μητέρα του είναι συναισθηματικά παρούσα.Αν προσποιούμαστε πως όλα είναι καλά, καταλαβαίνει πως κάτι δεν πηγαίνει καλά στη μεταξύ σας επικοινωνία. Είναι καλύτερο να του μιλάτε με ειλικρίνεια, παρά να παίζετε θέατρο. Αντί, λοιπόν, να φοράτε τη μάσκα τού «όλα πάνε καλά», είναι προτιμότερο να του πείτε: «Η μαμά είναι κουρασμένη» ή «Δεν έχω όρεξη να παίξω τώρα μαζί σου». Κάτι που οφείλετε να θυμάστε είναι πως η μεταξύ σας επικοινωνία πρέπει πάντα να είναι ειλικρινής. Αυτό θα το βοηθήσει να σας εμπιστεύεται.
5. Διαχειριστείτε σωστά τους αποχωρισμούς σαςΚανένα μωρό δεν θέλει να αποχωρίζεται τη μητέρα του, ωστόσο δεν μπορείτε να είστε μαζί του παντού και πάντα, όσο κι αν το θέλετε. Απλώς φροντίστε να μη βλέπει τον αποχωρισμό ως ρήξη. Να εξηγείτε κάθε φορά, όταν φεύγετε, πως θα ξαναγυρίσετε, είτε λείψετε για μία ώρα είτε για ένα οχτάωρο. Πριν φύγετε, βρείτε λίγο χρόνο να μιλήσετε με τον άνθρωπο που θα μείνει μαζί του. Αυτό θα το βοηθήσει να αποκτήσει εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του. Αν αρχίσει να κλαίει, πάρτε το για λίγο αγκαλιά και παρηγορήστε το.
6. Δεχτείτε τις αντιδράσεις τουΣτους έξι πρώτους μήνες της ζωής του, ένα μωρό αρχίζει πλέον να διεκδικεί. Δεν θέλει να κοιμάται μόνο του, κλαίει όταν συναντά ένα άγνωστο πρόσωπο ή αρνείται να φάει κάποια τροφή. Στους οχτώ μήνες της ζωής του, περνάει -όπως λένε οι ψυχολόγοι- μια περίοδο αγωνίας. Είναι τότε που συνειδητοποιεί πως η μητέρα του το αφήνει μόνο, και αρνείται να το δεχτεί. Αυτό σημαίνει πως αρχίζει να αποκτά συνείδηση του τι συμβαίνει γύρω του. Γι' αυτό, αποφύγετε να κάνετε μηχανικές κινήσεις. Για παράδειγμα, μην το ταΐζετε βλέποντας τηλεόραση ή μιλώντας με άλλους. Επικεντρώστε το ενδιαφέρον σας πάνω του και σεβαστείτε τα «θέλω» του.
7. Βοηθήστε το να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό τουΤα μωρά ανακαλύπτουν τον κόσμο με τους δικούς τους ρυθμούς. Το παιδί σας ξέρει πως μπορεί να στηρίζεται σε εσάς, αλλά χρειάζεται να αρχίσει να κατακτά την αυτονομία του. Αν σε κάθε του κλάμα ή ξύπνημα τρέχετε από πάνω του, δεν θα μάθει ποτέ να κοιμάται μόνο του. Αποφύγετε να είστε υπερπροστατευτική. Αφήστε το να μεγαλώσει, όντας βέβαια πάντα «δίπλα του». Όχι από πάνω του. Απλώς, δίπλα του.
8. Προσπαθήστε να είστε ήρεμηΤα μωρά είναι υπερβολικά δεκτικά στις αντιδράσεις των ανθρώπων που είναι πλάι τους. Αν έχετε στρες, το νιώθει. Αν είστε νευρική, πιάνει αμέσως τον παλμό σας. Όσο κι αν προσπαθήσετε να κρύψετε τα συναισθήματά σας, εκείνο θα τα καταλάβει. Γι' αυτό, όσο δύσκολο κι αν σας φαίνεται, προσπαθήστε να είστε ήρεμη. Το καλύτερο δώρο που μπορείτε να του κάνετε τον πρώτο χρόνο της ζωής του είναι να είστε μια μητέρα δυνατή και ευχαριστημένη με τον εαυτό της.

Με τη συνεργασία της Νέλλυς Θεοδοσίου (παιδοψυχολόγος).

Η ώρα του ύπνου είναι δύσκολη για τους γονείς.Tα τρία πράγματα που πρέπει να αποφύγετε!

TIREDMOM46Η ώρα του ύπνου είναι δύσκολη για τους γονείς. Είστε τόσο κουρασμένοι από την υπόλοιπη μέρα και η υπομονή σας έχει εξαντληθεί. Η ώρα του ύπνου είναι η πιο σημαντική στιγμή για τα παιδιά αλλά και για εσάς καθώς μπορείτε να δεθείτε με το παιδί σας.Η ώρα του ύπνου μπορεί να είναι μια πολύ γλυκιά στιγμή της ημέρας πάρα τις γκρίνιες και τις περίεργες απαιτήσεις των παιδιών σας. Το κλειδί για μια ήρεμη ώρα του ύπνου είναι η δική σας υπομονή. Υπάρχουν τρία πράγματα που πρέπει να αποφύγετε όταν βάζετε τα παιδιά σας για ύπνο. Ποια είναι τα τρία όχι του ύπνου;
  • Ποτέ μην προσπαθείτε να το διαπαιδαγωγήσετε πριν τον ύπνο.
Φυσικά και μπορείτε να το διορθώνετε και να το καθοδηγείτε αλλά δεν είναι η σωστή στιγμή να του επιβάλλετε βαριά πειθαρχία. Πρέπει να θυμάστε πως τα παιδιά είναι αρκετά κουρασμένα και τα αποθέματα της καλής τους συμπεριφοράς είναι αρκετά χαμηλά. Ακόμη και αν παλεύετε για να το βάλετε για ύπνο και εκείνο αντιστέκεται, προσπαθήστε να μην χάσετε την υπομονή σας. Ο στόχος σας πρέπει να είναι να το στείλετε για ύπνο ήρεμα.
  • Μην φύγετε χωρίς να δείξετε αγάπη.
Μην φύγετε από το δωμάτιό του χωρίς να του δείξετε αγάπη. Το ξέρουμε ότι νιώθετε κουρασμένοι και θέλετε και εσείς να ξαπλώσετε και να ξεκουραστείτε αλλά καλό θα ήταν να αφιερώσετε έστω 30 δευτερόλεπτα για μια αγκαλιά, ένα φιλί και έναν καλό λόγο. Για αυτό προσπαθήστε να βρείτε έστω λίγη ενέργεια για να του δείξετε πόσο το αγαπάτε και να το βοηθήσετε να κοιμηθεί ήρεμα.
  • Μην δείξετε ενόχληση.
Είναι όντως κουραστικό να έχετε βάλει το παιδί σας στο κρεβάτι του και εκείνο να θυμάται ότι δίψασε και να θέλει ένα ποτήρι νερό, η να θέλει να βουρτσίσει τα δόντια του η να πάει τουαλέτα κλπ. Πάρτε μια βαθιά ανάσα και προσπαθήστε να μην του δείξετε ότι ενοχλείστε καθώς ο σκοπός σας είναι η ήρεμη διάθεση πριν τον ύπνο και κατά την διάρκεια του ύπνου.
Όνειρα γλυκά λοιπόν!
babyradio.gr- Γκαλίτσιου Μαριάννα

Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι ποτέ δε σχολιάζουν τους άλλους!!!

Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι ποτέ δε σχολιάζουν τους άλλους. Αντί να ασχολείστε με την κριτική των άλλων ή τον σχολιασμό των άλλων, αφιερώστε τ...