Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018

"Ποτέ μην πληγώσεις άνθρωπο για κάτι που συμβαίνει στη ζωή του.."

Μου έλεγαν κάποιοι γνωστοί αυτές τις μέρες νέοι και νέες ότι δυσκολεύονται να πάνε στη θάλασσα λόγω της εμφάνισης τους..
Δεν αντέχουν λέει τα βλέμματα του κόσμου..
Την υποτίμηση που εισπράττουν..
την αίσθηση της απόρριψης και της γελοιοποίησης..
Με αφορμή αυτό σκέφτηκα τα εξής:

Ποτέ μην πληγώσεις άνθρωπο για κάτι που συμβαίνει στη ζωή του..
Για κάποιο ψυχικό ή σωματικό χαρακτηριστικό του..
Άλλος είναι υπέρβαρος..
Άλλος είναι παχύσαρκος..
Άλλος είναι ελλιποβαρής..
Άλλος δεν έχει παιδιά..
Άλλος δεν έχει δουλειά..
Άλλος δεν ποστάρει φοβερές ατάκες στο Facebook..
Και άλλα πολλά..
Μια σου λέξη..
Μια γκριματσα..
Μια ειρωνεία..
Μπορεί να τον διαλύσει εντελώς όμως..
Ερειπιο..
Νατον κάνει να καταρρεύσει για μέρες..
Να πέσει σε απόγνωση..
Σε κατάθλιψη..
Εσύ μπορεί να είσαι δυνατός..
Να μην ιδρωνει το αυτί σου..
Άλλοι όμως δεν έχουν τις ίδιες ψυχικες αντοχές..
Έχουν αδύναμη ψυχή..
Ελάχιστες ψυχικες άμυνες..

Γιαυτό σου λέω..
Ποτέ μην πληγώσεις άνθρωπο για κάτι που συμβαίνει στη ζωή του..
Πατήρ Ανδρέας Κονάνος

Παιδί μου..

Αγαπημένο μου παιδί..

Τη μέρα που θα προσέξεις ότι γέρασα..
Κάνε υπομονή και προσπάθησε να καταλάβεις..
Μπορεί τα χρόνια μου να πέρασαν..
Μπορεί οι ρυτίδες να χάραξαν το πρόσωπό μου..
Όμως ούτε η καρδιά μου έχασε την τρυφεροτητα της..
Ούτε η ψυχή μου την καλοσύνη της..
Στα χρόνια που πέρασαν ήμουν δίπλα σου με την αγάπη που σου άξιζε..
Όμως ο χρόνος είναι αδυσώπητος..
Γιαυτό αν καμιά φορά λερωθω δείξε κατανόηση..
Κι όταν τα κουρασμένα πόδια μου δεν μου επιτρέπουν να περπατώ μη στεναχωριεσαι..
Δώσε μου το χέρι σου να κρατηθώ..
Το ίδιο έκανα και εγώ στα πρώτα σου βήματα..
Κάποια μέρα θα καταλάβεις ότι παρά τα λάθη μου ήθελα το καλύτερο για σένα..

Δώσε μου το χέρι σου και βοήθησε με να τελειώσω το δρόμο μου με υπομονή και αγάπη..
Σ'αγαπώ..
Η μητέρα σου
(Από το διαδίκτυο)

Ας δούμε λίγο το μέσα μας..

Αυτή η φωτογραφία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Life  το 1946!
Ο Werfel έξι ετών ορφανό είχε μόλις λάβει το πρώτο ζευγάρι παπούτσια μετά τον πόλεμο..
Δωρεά της μεταπολεμικής αποστολής του Ερυθρού Σταυρού..

Η ευτυχία στο πρόσωπο αυτού του παιδιού με κάνει πάντα να σκέφτομαι πως πολλά πράγματα που εμείς θεωρούμε δεδομένα..
Για κάποιους άλλους είναι ανειπωτη χαρά και ευτυχία..
Γιαυτό και θυμωνω με τον εαυτό μου που ώρες ώρες γκρινιάζω και στεναχωριεμαι για αναλώσιμες καταστάσεις και άτομα που πέρασαν από τη ζωή μου..

Καληνύχτα 🌺🌺🌺

Στόχευε πάντα στο φεγγάρι..

Στόχευε πάντα στο φεγγάρι..
Ακόμα κι αν αποτύχεις..
Σίγουρα θα βρεθείς κάπου ανάμεσα στα αστέρια..!!!

Με ρώτησες πόσο χρονών είμαι...

Με ρώτησες πόσο χρονών είμαι..
Κι απαντώ:

Χμμ..
Εξαρτάται..
Είμαι 5 όταν μου λένε καλά νέα και χοροπηδάω από τη χαρά μου..
Είμαι 10 όταν πακετάρω ανέμελη τη βαλίτσα μου για αναχώρηση..
Είμαι 15 όταν πιάνω το κινητό μου με την ελπίδα πως κάποιος με ψάχνει..
Είμαι 20 όταν νιώθω πως ήδη τα έχω δει και τα έχω δοκιμάσει όλα σε αυτή τη ζωή..
Είμαι 30 όταν νομίζω ότι μπορώ να αλλάξω τον κόσμο..
Είμαι 40 όταν νομίζω ότι μπορώ να κάνω τα πάντα μόνη μου..
Είμαι 50 όταν δεν παραπονιέμαι και δέχομαι παθητικά τα πάντα..
Είμαι 60 όταν αρχίζω να μετανιώνω για κάτι..
Είμαι 70 όταν νιώθω μόνη και θέλω τους πάντες γύρω μου..
Είμαι 80 όταν μου λένε κάτι και συνειδητοποιώ ότι δεν το θυμάμαι..
Είμαι 90 όταν λέω ξανά το ίδιο πράγμα..
Είμαι 100 όταν φτάνω σε ένα ορόσημο που θεωρούσα αδύνατο..

Μα είμαι ήδη νεκρή κάθε φορά που κάποιος φεύγει από τη ζωή μου..
(Ένα εξαιρετικό κείμενο από το διαδίκτυο)

Όνομα: Ηλέκτρα Λέξη κλειδί: Εμμονή ~ Και μιας και φτάσαμε ως εδώ ας μην ξαχάσουμε όσους φυλακίστηκαν, όσους εξορίστηκαν, όσο...