Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2018

Ετσι

Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά μιας έξυπνης γυναίκας

Η εξυπνάδα δεν είναι (μόνο) θέμα μόρφωσης σε μια γυναίκα.


Μια πραγματικά έξυπνη γυναίκα δεν φοβάται να το δείξει, αλλά δε το δείχνει με τρόπο εκνευριστικό σε κάθε περίσταση. Και αυτό είναι ένα από τα βασικά στοιχεία που την κάνουν πραγματικά έξυπνη.


Ας τα δούμε ένα ένα:


Έξυπνη είναι η γυναίκα που έχει πίστη στις δυνάμεις της. Είναι συνειδητοποιημένη, συγκροτημένη και δεν ετεροκαθορίζεται. Οι στιγμές αδυναμίας θα έρθουν όμως δεν είναι αυτή που θα χρησιμοποιήσει τη βοήθεια του κοινού καταχρηστικά. Ξέρει ποια είναι, ξέρει από πού ξεκίνησε και πού πάει. Πιστεύει σε εκείνη πριν οι υπόλοιποι πιστέψουν σε εκείνη.


Έξυπνη είναι η γυναίκα που κάνει ένα βήμα πίσω. Προς Θεού να μην θεωρηθεί ένδειξη αδυναμίας αλλά απεριόριστης δύναμης. Είναι η γυναίκα που δεν έχει πρόβλημα να δώσει τον πρώτο λόγο στον άνδρα της γιατί πολύ απλά ξέρει πως δεν έχει να αποδείξει σε κανέναν τίποτα. Είναι σίγουρη και δεν έχει πρόβλημα να αναλάβει και τον δευτεραγωνιστικό ρόλο σε κάθε μορφή διαπροσωπικής σχέσης.




Έξυπνη είναι η γυναίκα που επιλέγει άνδρα που θαυμάζει. Μόνο οι αδύναμοι άνθρωποι θέλουν να περιστοιχίζονται από κατώτερους ανθρώπους για να φαντάζουν αυτοί καλύτεροι. Ποτέ μια πραγματικά έξυπνη γυναίκα δε θα επιλέξει έναν ηλίθιο άνδρα.

Έξυπνη είναι η γυναίκα που έχει χιούμορ. Έχει ατάκα, ξέρει να απαντήσει, ξέρει πότε να το κάνει, ξέρει σε ποιον να το κάνει και τέλος ξέρει να το δέχεται χωρίς γκρίνιες και υστερίες. Το χιούμορ είναι η μεγαλύτερη ευλογία της ανθρωπότητας κι εσύ που μπορείς να λειτουργήσεις εντός ενός τέτοιου »σχηματισμού» είσαι προικισμένη.

Έξυπνη είναι η γυναίκα που δεν είναι καιροσκόπος. Δεν περιμένει τις ευκαιρίες αλλά δημιουργεί μόνη της τις ιδανικές συνθήκες για να ανθίσει προσωπικά και επαγγελματικά. Δεν είναι τυχοδιώκτης, δεν πατάει επί πτωμάτων αλλά έχει φιλοδοξίες.

Έξυπνη είναι η γυναίκα που είναι πολύπλευρη. Είναι εκείνη που διαβάζει τα κουτσομπολίστικα περιοδικά αλλά και το »Δεύτερο φύλο» της Σιμόν ντε Μποβουάρ. Είναι η γυναίκα που έχει άποψη εμπεριστατωμένη και επιχειρήματα για τα απλά, τα βαριά, τα σημαντικά και τα ασήμαντα.

Έξυπνη είναι η γυναίκα που θαυμάζει τις ωραίες γυναίκες. Βλέπεις τη Δούκισσα Νομικού και λες «πού πάει η κακομοίρα; Υπερεκτιμημένη;» Αν είσαι σε θέση να θαυμάσεις το όμορφο και να παραδεχθείς την ανωτερότητα κάποιου άλλου, είσαι πραγματικά έξυπνη.

Έξυπνη είναι η γυναίκα που μπορεί να διακρίνει τις περιστάσεις. Να είσαι »χαμαιλέοντας», αυτό επιτάσσουν οι συνθήκες. Να ξέρεις να σταθείς και να κινηθείς ανάλογα με το τι έχεις να αντιμετωπίσεις. Να αλλάζεις, να μετατρέπεσαι. Μόνο μία γυναίκα που ξέρει ποια είναι μπορεί να πάρει »άλλη μορφή» μη φοβούμενη την ολοκληρωτική ή μερική απώλεια της προσωπικότητά της. Ευφυΐα είναι η ικανότητα να αφομοιώνεις νέα δεδομένα, όπως σοφά είχε πει ο Bill Gates.

fumara



Δυστυχώς η Gucci δεν φτιάχνει μυαλά ακόμη...

Ένας άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος χρειάζεται 3 πράγματα: Κάποιον να αγαπάει,  κάποιον να ασχολείται και κάτι να ελπίζει!

Ετσιιι..

Αυτός να είναι ο στόχος της ζωής και όχι κάποιος άλλος!

Να χαμογελάτε στα παιδιά σας για να χαμογελάνε και αυτά!
Να αγαπάτε τα παιδιά σας για να αγαπάνε και αυτά!
Να σέβεστε τα παιδιά σας για να σέβονται και αυτά!
Δείξτε θαλπωρή και αλληλεγγύη σε αυτά για να μπορούν να δείξουν και αυτά!

Καλησπέρα σας!

Αν πάρεις στα σοβαρά τον κόσμο, οδηγείσαι με μαθηματική ακρίβεια στην κατάθλιψη

Παρατηρώντας και ζώντας σ’ αυτό τον κόσμο, τα συμπεράσματα που βγάζεις παίρνοντας τον στα σοβαρά, σε οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη κατάθλιψη.

Βιωματικά και πρακτικά και όχι θεωρητικά, κατανοεί ο καθένας μας πως το απόφθεγμα ¨Γνώρισα τους ανθρώπους και αγάπησα τα ζώα¨ είναι η κοντινότερη προσέγγιση της εποχής.


Την κατάντια του ανθρώπινου είδους τη βλέπεις σε πάρα πολλές πτυχές της κοινωνίας, από το ότι δεν υπάρχει κανένας δισταγμός στο να θανατώσει άνθρωπος άνθρωπο, μέχρι τις διαπροσωπικές σχέσεις στις οποίες δεν υπάρχει βάθος ούτε κατά διάνοια.

Οι σχέσεις είτε στηρίζονται στη χρόνια εξάρτηση είτε στο συμφέρον. Η φιλία είναι ένα σπάνιο είδος, πόσο μάλλον η ερωτική σχέση που περιέχει μέσα και τεράστιες δόσεις εγωισμού.

Για την πρώτη πτυχή του ¨ανθρώπου¨ που αφορά δολοφονίες (είτε με τη πρόφαση του πολέμου, της ομάδας, της θρησκείας κλπ) είναι κάτι που όσο και να μεγαλώσω, όση περισσότερη σοφία και να αποκτήσω, ποτέ δεν θα πάψει να μου προκαλεί έκπληξη το γεγονός πως αντί ο κόσμος τα 60-70 χρόνια της ζωής του να τα περνάει όμορφα γαλήνια στον πιο γεμάτο πλανήτη (απ’ όλες τις απόψεις) προτιμά να σκορπά το θάνατο, να καταστρέφει τη φύση, να δολοφονεί ζώα.

Για ποιο λόγο; Ποτέ δε θα μάθω πραγματικά τι ψυχικά τραύματα επουλώνει ο καθένας απ’ αυτούς, κάνοντας ανεπανόρθωτο κακό στο συνάνθρωπο.

Η δεύτερη πτυχή που σίγουρα είναι πιο βαριάς μορφής γιατί τη βιώνουμε καθημερινά στον κύκλο μας και δεν τη βλέπουμε απλά στην τηλεόραση, είναι αυτή των διαπροσωπικών σχέσεων.

Η αλήθεια είναι πως με το πέρας των χρόνων, μετά από συλλογή εμπειριών καταλήγεις στο συμπέρασμα πως ουσιαστικές και βαθιές ανθρώπινες σχέσεις δεν υπάρχουν. Σιγά σιγά βλέπεις γύρω σου την απαξίωση πολλών εννοιών, όπως της φιλίας, της συντροφικότητας ή της συνεργασίας.

Ο άνθρωπος μεγαλώνει, αλλάζει και χάνεται. Πράγματα που ένωναν δύο ανθρώπους στο παρελθόν πλέον όχι απλά έχουν ξεθωριάσει, αλλά έχουν διαγραφεί εντελώς. Έτσι μένει μόνο η συνήθεια η οποία κάποια στιγμή θα ξεπεραστεί κ αυτή.

Το πρόβλημα σ’ αυτή τη περίπτωση είναι πως μεγαλώνοντας δυσκολεύεσαι ολοένα και περισσότερο να βάλεις καινούρια άτομα στην καθημερινότητα σου. Μπορεί να διευρύνονται οι ορίζοντες σου και να γίνεσαι διαλλακτικότερος στα στραβά της εποχής και των γύρω σου, αλλά πολύ δύσκολα συνυπάρχεις μαζί τους.

Ευτυχώς που στα δικά μου μάτια υπάρχουν δύο πολύ σημαντικοί παράγοντες που μας δίνουν πνοή κι ενέργεια και μας γλυτώνουν από τη ματαιότητα. Το ένα είναι η τέχνη και το άλλο ο έρωτας.

Βέβαια τώρα που το ξανασκέφτομαι ο έρωτας αφορά κυρίως τους νέους ανθρώπους. Όσο μεγαλώνεις συνειδητοποιείς πως κι αυτός είναι εγωιστικός και υπερτιμημένος. Οπότε μένει μόνο η τέχνη, η οποία έχει τόσες πολλές μορφές, που είναι αδύνατον να μη βρεις κάτι να σε εκφράζει και να σε γεμίζει ενέργεια και ζωή. Μουσική, θέατρο, κινηματογράφος, ποίηση, ζωγραφική, φωτογραφία και φύση (κι αυτή τέχνη είναι).

Όλα είναι πράγματα που καθαρίζουν τελείως τον εγκέφαλο και σε κάνουν να δεις τη ζωή όμορφη(κι ας μην είναι). Χωρίς την ανάγκη αναγκαστικής συντροφιάς από ανθρώπους που δεν εκτιμάς ή δεν σε συνδέει τίποτα πλέον.

Δεν είναι άσχημο πράγμα η μοναχικότητα όταν έχεις για φίλο τη μαγεία της τέχνης, ανακαλύπτεις στον εαυτό σου κρυμμένες γωνίες που δεν γνώριζες καν την ύπαρξη τους.

Βέβαια αν υπάρξει η σπάνια περίπτωση του να βρεθεί ένας άνθρωπος που θα έχετε πνευματική και συναισθηματική ταύτιση τόσο δυνατή που να περάσετε όλα τα παραπάνω μαζί, νομίζω πως θα είστε πολύ κοντά στο να αγγίξετε το θεό.

Στενεύουν τα περάσματα

οι φίλοι μου φαντάσματα

κι η πόλη μοιάζει γενικώς

τάφος οικογενειακός

πηγηon_news.gr